FRANK MAAKTE ME GISTEREN AAN T HUILEN TOT IK NIET MEER KON!

Gisterenavond kwam Frank thuis. Ik lag op mn laptop Netflix te kijken. Ik voelde me moe en geraakt door de twee diepgaande sessies die ik s ochtends gegeven had aan twee afzonderlijke dames.

De ene dame had me weer eens laten voelen door over haar man, vader van haar drie kinderen te praten hoe angstig de man is. Hoe diep deze angst zit vastgeklonken en dat mannen hun gevoel hun tranen toelaten nog steeds als zwak zien en ook als een groot risico nemen.

De andere vrouw liet me zien dat ze zich heel bewust was van haar eigen pijn en dat ze er voor goed voor kan zorgen als ze alleen is, maar dat ze zodra ze bij haar lief is ze het pas echt begint te voelen. Zodra ze in zijn buurt is komen de heftige sesensaties omhoog. Niet geheel bewust van dit systeem bleef ze zich maar afvragen of ze haar lief niet zou moeten verlaten om dat de sensaties zo naar zijn.

NIETS MENSELIJKS IS ONS VROUWEN VREEMD. OOK WIJ, VROUWEN WILLEN DIE BARE SNERPENDE SENSATIES IN ONS LIJF LIEVER NIET VOELEN.

Vandaar ook dat ik met een dekentje over me heen in mn eentje in de blauwe loveseat zit te sikkepitten terwijl ik een zwijmelfilm kijk. Ik kan mijn onmacht niet toelaten die energie voelt zo naar.

Ik weet al bijna 12 jaar wat mijn zielenmissie is en ik voer hem sindsdien uit. Mannen en vrouwen naar de pijn brengen en mannen en vrouwen naar elkaar brengen zodat de magie op aarde terug keert.

Maar ik worstel er ook mee. Ik ben er bang van. Want hoewel ik elke dag mijn taak uitvoer en meer magie zie ontstaan, voelt het soms onbegonnen werk. Frank vergelijkt het met plastic uit de oceaan vissen. Het lijkt soms onbegonnen werk, waar niemand op zit te wachten, maar het moet gebeuren voor de volgende generatie.

En als je er dan mee bezig bent is het de ene dag leuk, fun en gaaf en de andere dag ben ik geraakt om de diepte ervan en de grootsheid er van.

Een collega medium zei ooit tegen me toen ik moeite had het prachtige landhuis op het prachtige landgoed waar ik nu woon te ontvangen en me maar bleef afvragen of dit wel kon? ; ” je hebt een taak van het Universum gekregen en je hebt je voorgenomen deze taak echt ten volle, iedere minuut uit te voeren en dit is je beloning mits je het blijft doen. Geloof me Loes dat wil niet iedereen, want het is een grote verantwoordelijkheid en je moet ieder moment opnieuw bereid zijn pijn te voelen en door spanning heen te gaan.”

Zo ervaar ik het ook. Het ene moment meer dan het andere.

ALS ALLES ER MAG ZIJN DAN WEET JE OOK VAN ELKAAR WAT ER IS!

Zo kwam Frank gisterenavond de achterdeur in. Keuken leeg en eettafel ongedekt. Het hoekje omkijkend vond hij me als een weggekropen muisje onder een blauwe dekentje in die grote stoel aan te treffen.

Het heeft inmiddels voor hem geen uitleg meer nodig omdat hij kan voelen wat ik voel. Te veel lagen die over hetzelfde gaan, is t het verdriet over wat er nog steeds op aarde is?

Is het mijn verantwoordelijkheid daarin?
Is het mijn twijfel of t me wel degelijk lukt de mannen en vrouwen die zich aan me toevertrouwen werkelijk te helpen?
Is het t gevoel dat ik het nog iets te veel alleen doe omdat Frank nog te vaak naar zijn twijfelende stem luistert?

HET MAAKT NIET UIT HET IS HET ALLEMAAL OF ALLEMAAL NIET! MAAR HET MOET ER UIT!

Hij stapt op me af en zegt dat hij me uitnodigt mee naar boven te komen. Wie had ooit gedacht dat hij die leiding zou durven pakken ten opzichte van mij!

Op onze slaapkamer gaat hij voor de grote houten spiegel op de grond zitten en nodigt me door op het lichtblauwe wollen kleed te kloppen uit om voor hem tussen zijn benen te gaan zitten. “Kijk naar jezelf, kijk naar ons zegt hij.”

Onmiddellijk als mn ogen mijn eigen ogen treffen komen de tranen. De sensaties golven door me heen. “Ik ben zo moe, ik ben zo moe…”, waarop hij fluistert; “leun maar tegen me aan, huil maar huil maar huil maar….” En ik huil ik huil ik huil… Er is geen verhaal meer. Er zijn geen redenen.  Het is het leven zelf ….”Ik blijf hier met je zit ten tot elke spier ontspannen is”.

INZICHTEN DIE KOMEN NA HET HUILEN IS WIJSHEID DUS GOUD!

Dat moment komt en ik val bijna direct in slaap. Ik kan nog net in bed stappen en ik word de volgende ochtend wakker als de kids allang naar school zijn, net voordat er weer een ander stel voor deur staat om gezien en gehoord te worden. Om te zien welke zwaarte er omgezet mag worden in inzichten, wijsheid en dus Goud. Ik voel dat ik licht geef. Ik ben Goud.

Frank doet de duer voor ze open en ik sta aan het kookeiland om voor hen koffie en thee te maken, dankbaarheid schiet door me heen. Ik heb een prachtige taak samen met Frank, ook al scares it the hell out of me/ us. Of misschien juist daarom.

Kom naar het online event Maak Goud van je gedoe! Op zondag 24 juni om 11.20uur. Ik leer je Goud de basis om van al je gedoe te maken in dat uur en doe je een voorstel om dat creatieproces te versnellen.

https://fluisterhuis.webinargeek.com/maak-van-je-gedoe-goud

Maar je mag me ook mailen of appen om gezien, gehoord en geholpen te worden door mij of ons samen!
Ik ben er! Wij zijn we! Jij bent niet alleen! Jullie zijn niet alleen!

Stuur deze mail door naar anderen!

Relatie Diva😉
Loes Ruesink
06 46 23 11 76
loes@fluisterhuis.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *